Od 1976 roku na Ziemię trafiły pierwsze próbki skał księżycowych. 16 grudnia chińska sonda Chang'e-5 przywiozła na Ziemię około 2 kilogramów materiału po krótkiej wizycie na powierzchni Księżyca.
E-5 wylądował na Księżycu 1 grudnia i ponownie wystartował 3 grudnia. Czas lotu statku kosmicznego jest bardzo krótki, ponieważ jest zasilany energią słoneczną i nie jest w stanie wytrzymać surowej księżycowej nocy, której temperatura sięga -173°C. Kalendarz księżycowy trwa około 14 dni ziemskich.
„Jako naukowiec zajmujący się Księżycem, to naprawdę budujące i czuję ulgę, że powróciliśmy na powierzchnię Księżyca po raz pierwszy od prawie 50 lat” – powiedziała Jessica Barnes z Uniwersytetu Arizony. Ostatnią misją, której celem było dostarczenie próbek z Księżyca, była radziecka sonda Łuna 24 w 1976 roku.
Po pobraniu dwóch próbek, należy pobrać jedną próbkę z powierzchni Ziemi, a następnie jedną z głębokości około 2 metrów pod ziemią. Następnie należy je załadować do statku kosmicznego, a następnie wystartować, aby powrócić na orbitę statku misji. To pierwsze tego typu spotkanie dwóch robotycznych statków kosmicznych, które w pełni automatycznie zadokowały poza orbitą Ziemi.
Kapsuła zawierająca próbkę została przetransportowana na statek kosmiczny, który opuścił orbitę księżycową i powrócił na Ziemię. Kiedy Chang'e-5 zbliżył się do Ziemi, uwolnił kapsułę, która wyskakiwała z atmosfery na raz, niczym kamień przeskakujący nad powierzchnią jeziora, zwalniając przed wejściem w atmosferę i otwierając spadochron.
W końcu kapsuła wylądowała w Mongolii Wewnętrznej. Część pyłu księżycowego zostanie zmagazynowana na Uniwersytecie Hunan w Changsha w Chinach, a reszta zostanie przekazana badaczom do analizy.
Jedną z najważniejszych analiz, jakie przeprowadzą naukowcy, będzie pomiar wieku skał w próbkach i wpływu środowiska kosmicznego na nie w czasie. „Uważamy, że obszar, na którym wylądował Chang'e 5, stanowi jeden z najmłodszych strumieni lawy na powierzchni Księżyca” – powiedział Barnes. „Jeśli uda nam się lepiej określić wiek tego obszaru, będziemy mogli narzucić bardziej rygorystyczne ograniczenia dotyczące wieku całego Układu Słonecznego”.